ستاره آرزویش پیش ماه بودن است و بس !

ستاره قطبی ! خوشا به حالت که با ماه طلوع می کنی و با ماه غروب ، خوشا به سعادتت که چه نیکو منزلی اختیار کرده ای کنار ماه و چه خوش می درخشی هر روز بهتر از دیروز . کجایند محققانی که می گفتند ستارگان آسمان رفته رفته کم نور تر می شوند ؟ مگر نمی بینند ستاره های ماه ما را که چراغانی کرده اند آسمان شب انتظار را ؟! ستاره هر قدر که به ماه نزدیک تر می شود ، پر نور تر می شود بزرگتر می شود ، می شود ستاره قطبی ! می شود ابر ستاره !

باید دور ماه را گرفت ، باید حلقه زد دور شمع وجود ماه نه با جسم که دل و جان پیش اوست . قدر و منزلت ماه را تاریکی آسمان به رخ می کشد . حرف اول شب را ماه می زند ، ان هم ماه ما ! زین العابدین می بالد به تو ای مه پاره ی ما ، هیچ قلمی را یارای وصف تو نباشد و هیچ کلامی را یارای مدح نامت . اما به افتخار معنای پر مختوای نامم ، نیمه ی ماه ، جرأت پیدا می کنم و زبانم به شوقت می چرخد . حقا که از سلاله پاک احمدی ، حقا که از نسل بیت محمدی ! حقا که شجره طیبت به زین العابدین می رسد و حقا که زینت آسمان انتظاری ! حقا که حقا !

نام خامنه ای که می آید دل هوای بقیع می کند و اختیار از کف برون می رود ، اشکش را که می بینی سر نماز فطر ، اشکی بر گونه ات می خزد به زلالی آب زمزم و به کیمیایی مس وجود . دل زبان باز می کند : رهبرا آسمان انتظار ما به نور ماهی چون تو روشن است ، برای تداوم این نور تا طلوع خورشید دعا کن   . تو را قسم به جدت علی بن حسین (ع) هنگامه دعا بسان سجاد ، یادی از دوستدارانت کن .

از هر چه که بگذریم از قصه پر غصه بی بصیرتی نمی توان گذشت ! هفته ی قبل یکی برایم کامنت گذاشته بود که " کجای آقای خامنه ای ولایت دارد ؟ "  پاسخ این سوال را در این جمله خلاصه می کنم که " همان جایش که شما و مقتدایتان ندارید " . سید نیست که هست ، نامش علی نیست که هست ، شجره نامه اش به زین العابدین نمی رسد که می رسد ، بابای ما نیست که هست ، باز هم بگویم ؟

چه زیباست جمله ی " بابای ماست خامنه ای " و چه دیدنی است جان کندن اغیار با این عبارت . قلم ستاره ها آن قدر که با خامنه ای مانوس هست با هیچ کلمه دیگری انسی ندارد . انگار میراث " انا و علی ابوا هذه الامة " در زمان انتظار گمگشته این پدران است . حالا فهمیدی کجایش ولایت دارد ؟